21 abr 2013

INNOVARTE

    A nosa compañeira de Educación Infantil Isabel Abelleira e a súa irmá Angeles  da EI do Milladoiro, cóntannos como foi a recollida en Madrid do premio Francisco Giner de los Rios á mellora da calidade educativa que recibiron polo seu blog  Innovarte 
  Según elas "o seu blog  non é un almacén de recursos e experiencias, senón un discurso sobre a atención á infancia e un alegato sobre a educación de calidade... ler máis +

15 abr 2013

JOSÉ LUIS SAMPEDRO: O SORRISO ETRUSCO...

   Con 96 anos de idade faleceu o pasado 7 de abril José Luis Sampedro: humanista, economista, escritor, defensor das bibliotecas... Foi quen de conectar con todas as xeracións sin problema de idade xa que era un observador incansable e crítico   de todo o que lle rodeaba ... Tiña unha mente xove que asomaba a través dos ollos e do sorriso...
    O primeiro que lin de Sampedro foi "O sorriso etrusco" no que con especial sensibilidade se narra o achegamento dun aspero e duro campesiño italiano ao seu neto, cando chega a casa de seus fillos para unha revisión médica na cidade. O vello enfermo aprende a través do seu neto Bruno a sentir toda a ternura que este lle inspira e que nunca antes fora quen de expresar. 

   Cando nunha entrevista lle preguntaron porqué escribía, respondeu que por unha forte necesidade, a necesidade de expresarse ... e que cando hai anos e xa maior,  lle fallou o corazón,  dixo que se preguntara porqué  vivír?... e despois de pensalo dixo: para seguir medrando e aprendendo. E nunca parou de expresarse, de observar, de medrar e aprender... Ese é o seu legado para nós e a súa derradeira lección .






    Coa perspectiva que lle daban os seus anos podía pasar de escribir  literatura a  analizar a economía, non se separaba da realidade,  podía defender as bibliotecas,  falar do Prestige, podía indignarse pola deriva da sociedade:
       
   
    

     "Es asombroso que la Humanidad no sepa todavía vivir en paz, que palabras como competitividad, sean las que mandan frente a palabras como convivencia..."
........................................................................................................................
     "Hay una cosa que me preocupa: hasta que punto se están destruyendo los valores básicos. No hablo de derechos humanos, sino de la justicia, la dignidad, la libertad... que son constitutivas de la civilización . La barbarie es atacar los valores de la civilización"
 ....................................................................................................................... 
   
«actualmente, en Europa y fuera de ella, los financieros, culpables indiscutibles de la crisis, han salvado ya el bache y prosiguen su vida como siempre sin grandes pérdidas. En cambio, sus víctimas no han recuperado el trabajo ni su nivel de ingresos (...). No se eliminan los paraisos fiscales, ni se acometen reformas importantes del sistema. Los financieros apenas han soportado las consecuencias de sus desafueros. Es decir, el dinero y sus dueños tienen más poder que los gobiernos. ¡INDIGNAOS!, les dice Hessel a los jóvenes, porque de la indignación nace la voluntad de compromiso con la historia. De la indignación nació la resistencia contara el nazismo y de la indignación tiene que salir hoy la resistencia contra la dictadura de los mercados. Debemos resistirnos a que la carrera por el dinero domine nuestras vidas».




    Cando se plantexou que as Bibliotecas tivesen que pagar un canon por prestar os libros, Sampedro escribeu este manifesto que transcribo:

    "Cuando yo era un muchacho, en la España de 1931, vivía en Aranjuez un Maestro Nacional llamado D. Justo G. Escudero Lezamit. A punto de jubilarse, acudía a la escuela incluso los sábados por la mañana aunque no tenía clases porque allí, en un despachito que le habían cedido, atendía su biblioteca circulante. Era suya porque la había creado él solo, con libros donados por amigos, instituciones y padres de alumnos. Sus 'clientes' éramos jóvenes y adultos, hombres y mujeres. Allí descubrí a Dickens y a Baroja, leí a Salgari y a Karl May.
       Muchos años después hice una visita a un bibliotequita de un pueblo madrileño. No parecía haber sido muy frecuentada, pero se había hecho cargo recientemente una joven titulada quien había ideado crear un rincón exclusivo para los niños con un trozo de moqueta para sentarlos. Al principio las madres acogieron la idea con simpatía porque les servía de guardería. Tras recoger a sus hijos en el colegio los dejaban allí un rato mientras terminaban de hacer sus compras, pero cuando regresaban a por ellos, no era raro que los niños, intrigados por el final, pidieran quedarse un ratito más hasta terminar el cuento que estaban leyendo. Durante la espera, las madres curioseaban, cogían algún libro, lo hojeaban y a veces también ellas quedaban prendadas.
      Tiempo después me enteré de que la experiencia había dado sus frutos: algunas lectoras eran mujeres que nunca habían leído antes de que una simple moqueta en manos de una joven bibliotecaria les descubriera otros mundos.
      Y aún más años después descubrí otro prodigio en un gran hospital de Valencia. La biblioteca de atención al paciente, con la que mitigan las largas esperas y angustias tanto de familiares como de los propios enfermos, fue creada por iniciativa y voluntarismo de una empleada. Con un carrito del supermercado cargado de libros donados, paseándose por las distintas plantas, con largas peregrinaciones y luchas con la administración intentando convencer a burócratas y médicos no siempre abiertos a otras consideraciones, de que el conocimiento y el placer que proporciona la lectura puede contribuir a la curación, al cabo de los años ha logrado dotar al hospital y sus usuarios de una biblioteca con un servicio de préstamos y unas actividades que le han valido, además del prestigio y admiración de cuantos hemos pasado por ahí, un premio del gremio de libreros en reconocimiento a su labor en favor del libro.


      Evoco ahora estos tres de entre los muchos ejemplos de tesón bibliotecario, al enterarme de que resurge la amenaza del préstamo de pago. Se pretende obligar a las bibliotecas a pagar 20 céntimos por cada libro prestado en concepto de canon para resarcir -eso dicen- a los autores del desgaste del préstamo.
    
      Me quedo confuso y no entiendo nada. En la vida corriente el que paga una suma es porque:
a) obtiene algo a cambio.
b) es objeto de una sanción.
Y yo me pregunto:
¿qué obtiene una biblioteca pública, una vez pagada la adquisición del libro para prestarlo?
¿O es que debe ser multada por cumplir con su misión, que es precisamente ésa, la de prestar libros y fomentar la lectura?

Por otro lado, ¿qué se les desgasta a los autores en la operación?
¿Acaso dejaron de cobrar por el libro?
¿Se les leerá menos por ser lecturas prestadas?
¿Venderán menos o les servirá de publicidad el préstamo como cuando una fábrica regala muestras de sus productos?

Pero, sobre todo: ¿Se quiere fomentar la lectura?
¿Europa prefiere autores más ricos pero menos leídos?
No entiendo a esa Europa mercantil. Personalmente prefiero que me lean y soy yo quien se siente deudor con la labor bibliotecaria en la difusión de mi obra.
Sépanlo quienes, sin preguntarme, pretenden defender mis intereses de autor cargándose a las bibliotecas. He firmado en contra de esa medida en diferentes ocasiones y me uno nuevamente a la campaña.
¡NO AL PRÉSTAMO DE PAGO EN BIBLIOTECAS!

LECTURAS COMPARTIDAS

      Seguimos coas lecturas compartidas. Aquí temos máis imaxes dos nenos e nenas de 6º C cando andiveron contando contos polas clases dos pequenos de infantil e nas do primeiro ciclo de primaria. Foi unha experiencia moi bonita, tanto para os maiores que fixeron de contacontos (e que ían gañando confianza según pasaban polas clases), coma para os máis pequenos, que o pasaron moi ben.
Repetiremos! 



lecturas compartidas - diapositivas

11 abr 2013

Premio «Francisco Giner de los Ríos» á mellora da calidade educativa


       Queremos desde aquí felicitar de novo á nosa compañeira Isabel Abelleira (CEIP A Maía) e á súa irmá Angeles (EEI do Milladoiro) mestras de segundo ciclo de Educación Infantil (en centros de ensino público), que acadaron o Premio «Francisco Giner de los Ríos» á mellora da calidade educativa polo traballo presentado no seu blog "InnovArte Educación Infantil", segundo aparece publicado no Boletín Oficial do Estado. Este mércores acaban de recoller un dos Premios da  vixésimo oitava edición. O acto que tivo lugar en Madrid, foi presidido polo ministro de Educación, Cultura e Deporte, José Ignacio Wert e por Francisco González, presidente da Fundación BBVA que entrega os premios. 

        Según dín Ángeles e Isabel: "InnovArte non é un blog de aula, nin de centro, senón un blog profesional con vertente formativa (autoformación), que recolle as reflexións e experiencia educativa de dúas mestras de infantil, que deciden compartilas traspasando o reducido ámbito escolar grazas ás posibilidades que nos brindan as ferramentas web 2.0".

      Esta semana tamén foron recibidas polo Alcalde de Ames, Santiago Amor, que lles transmitiu as felicitacións do Concello polo premio acadado. 
       
       Como curiosidade destacamos que o curso pasado o premio para o segundo ciclo de Educación Infantil, tamén veu para un centro de ensino público de Galicia, xa que foi otorgado ó proxecto "Wikiespellos: unha wikiexperiencia de construcción de espacios colaborativos e creativos de aprendizaxe na Educación Infantil", levado a cabo por Uxía Acuña no CEIP de Aguiño, un colexio rural da provincia da Coruña. O traballo consistía na elaboración dunha wiki , unha páxina colaborativa, que inclue áreas individuais para cada neno, caixas de palabras, sentimentos, desexos e ideas, así coma recantos para ludoteca, biblioteca, discoteca e obradoiros...


7 abr 2013

LECTURAS COMPARTIDAS

     O pasado xoves 21 de marzo o alumnado de 6º C asistiu ás aulas de Infantil para dramatizarlle uns contos aos máis pequenos do cole. Foron catro grupos que percorreron as distintas aulas de Infantil representando os seguintes contos: "O gato con botas", "A bruxa Sinforosa", "Os Bolechas fan tatuaxes" e a fábula de "A formiga e a cigarra".
    Durante o segundo trimestre estiveron preparando os contos durante a "Hora de Ler" . Logo, debido ao temporal dese día, como non se podía saír ao recreo, aproveitaron para volver a facer as dramatizacións aos distintos cursos de 1º e 2º de primaria. Foi un gran experiencia, moi enriquecedora, tanto para os "oíntes" como para os mesmos "actores" e "actrices" de 6ºC que levaron unha gran satisfacción, ao ver a reacción de entusiasmo dos compañeiros/as máis peques do CEIP. A Maía.
     Estas son algunhas das fotos que fixemos ese día :


21 feb 2013

ROSALÍA DE CASTRO

COUSAS QUE FOMOS ATOPANDO NA  REDE PARA CONMEMORAR O DÍA DE ROSALÍA




ROSALÍA DE CASTRO


E NA bIBLIOTECA DO CEIP SACO E ARCE DE TOÉN:
ESTE GLOGSTER (PUBLICADO POR CARMÉN RUBIO) 

Navegar pola rede


    Recollín nos Planetakis unha estupenda ferramenta para aprender a navegar pola rede con eficacia. Está  elaborada por Olga Rodríguez da Biblioteca do Ceip Milladoiro de   Malpica e Charo Sánchez-Gabriel responsable da Biblioteca do IES Sánchez Cantón de Pontevedra e  pretende  axudar ao alumnado a non perderse ao navegar por internet.
    Gracias a Olga e Charo por compartir o seu traballo!. 


17 feb 2013

O DÍA DE ROSALÍA NO CONCELLO DE AMES

      
 Estamos a piques de conmemorar os 176 anos do nacemento de  Rosalía de Castro, que veu a luz un 24 de febreiro de 1837 no Camiño Novo de Santiago de Compostela. Poeta e novelista tanto en lingua galega como española, é unha das escritoras máis importantes do século XIX, unha das figuras emblemáticas do "Rexurdimento galego" e precursora da poesía moderna española. A Asociación  de Escritores en Lingua Galega (AELG) solicitou aos Concellos que declarasen o 24 de febreiro como “Día de Rosalía de Castro” e  que o recollesen nas súas  programacións culturais.  E así é , este día está recollido oficialmente pola Consellería de Cultura e Educación no seu Calendario do Libro e da Lectura e sucederánse conmemoraciones polas diferentes ciudades galegas.
  
       Dentro de estas celebracións, desde   o Concello de Ames están  preparando unha actividade para conmemorar o 176 aniversario do nacemento de Rosalía, unha das figuras claves da  literatura e a  historia de Galicia. A través do Equipo de Normalización Lingüística do colexio chegounos esta proposta do Servizo de Normalización do Concello para o día 24 na Casa da Cultura de Milladoiro.
     A actividade terá como obxectivo difundir a obra rosaliana, unha escritora moi vinculada ao noso concello, xa que viveu na aldea do Castro de Ortoño. O acto será na Casa da Cultura do Milladoiro ás 18.00 h e consistirá na lectura de textos de Rosalía e nun concerto de Roi Casal  (http://www.roicasal.com/) no que nos ofrecerá poemas de Rosalía  musicados.

  E como tamén, dentro de nada, vai ser o DÍA DAS LETRAS GALEGAS, quérovos lembrar  a súa orixe, que está relacionada coa obra de Rosalía:


   "O 17 de maio de 1863 foi publicado, na imprenta de Juan Compañel en Vigo, o libro Cantares Gallegos de Rosalía de Castro. Neste ano de 2013 fanse, pois, 150 anos da edición desta obra considerada o texto fundacional da literatura galega moderna e pedra angular do noso renacemento cultural, o Rexurdimento. A data da súa edición foi tamén a escollida, por Francisco Fernández del Riego, para inaugurar, en 1963, a nosa celebración cultural máis importante: o Día das Letras Galegas."


Nasin cand' as prantas nasen,
No mes das froles nasin,
Nunh' alborada mainíña,
Nunh' alborada d' abril.
Por eso me chaman Rosa
Mais á dó triste sorrir
Con espiñas para todos
Sin ningunha para tí.
Dés que te quixen, ingrato,
Tod' acabou para min,
Qu' eras tí para min todo
Miña groria e meu vivir.
De que pois te queixas, Mauro?
De que pois te queixas, di,
Cando sabes que morrera
Por te contemplar felis?
Duro crabo me encrabaches
Con ese teu maldesir,
Con ese teu pedir tolo
Que non sei que quer de min,
Pois dinche canto dar puden
Avariciosa de ti,
O meu corason che mando
C' unha chave par' ó abrir,
Nin eu teño mais que darche,
Nin ti mais que me pedir.

(Rosalía de Castro)

8 feb 2013

UN CARRO POLA PAZ

                                               En estos tempos nos que é máis doado ver carros de combate nas diversas guerras que andan polo mundo, nós decidimos enviar polas clase un carro algo diferente: UN CARRO POLA PAZ. Anda dando voltas polas clases cargado de libros cheos de maravillosas historias que falan de PAZ, AMIZADE E SOLIDARIEDADE  e tódolos sentimentos positivos que levamos dentro pero que ás veces quedan agochados polos enfrentamentos, egoismos e actitudes negativas.
    O carro anda invadindo unha  aula cada día e debido a que polo piso de arriba vai chegar preto do 14 de febreiro, tamén engadimos nel historias de AMOR. 









   Estos son os libros que o equipo da Biblioteca pon á vosa disposición, si non os dades rematado cando invadan a vosa aula, xa sabedes que podedes pasar pola Biblioteca cando queirades, co servicio de empréstito  habitual... 

UN CARRO POLA PAZ - foto montaje